• Drukuj

ksą     WARTO PRZECZYTAĆ

Zamierzenia wychowawczo – dydaktyczne

grudzień 2020

 

1

 


 2

 

3

 

4


 

5

 

 

 

 

6

 

 

7

Tydzień pierwszy: Na jesienny smutny czas…

Cel główny:

·         Rozwijanie relacji pomiędzy dziećmi opartych na wzajemnym szacunku i akceptacji.

Cele operacyjne (dziecko):

-         przestrzega wspólnie ustalonych zasad i umów regulujących współżycie w grupie

-         pomaga kolegom w trudnych, wywołujących smutek  sytuacjach

-         współdziała podczas zabaw, gier, tańców

-         uczestniczy w zabawach organizowanych przez nauczyciela, czerpie z nich radość i satysfakcję

-         dodaje na konkretach w zakresie 4, wycina elementy nożyczkami

 

Tydzień drugi: Nadchodzi zima.

Cel główny:

·         Poznawanie zjawisk charakterystycznych dla zimy i nazywanie ich.

·         Obserwowanie zmian zachodzących w przyrodzie, zwracanie uwagi na ich piękno.

Cele operacyjne (dziecko):

-        wymienia oznaki zimy

-        wskazuje i nazywa części ciała

-        rozróżnia melodię wolna i szybką

-        wycina obrazek

-        układa obrazki historyjki według kolejności zdarzeń

-        śpiewa piosenkę dla Mikołaja

Tydzień trzeci: Idą Święta.

Cel główny:

·         Wzmacnianie więzów w rodzinie.

·         Kultywowanie tradycji, zwyczajów rodzinnych związanych ze świętami Bożego Narodzenia.

Cele operacyjne (dziecko):

-         wspólnie z kolegami ubiera choinkę

-         odpowiada na pytania dotyczące wiersza

-         segreguje przedmioty ze względu na kształt, kolor

-         śpiewa kolędy i świąteczne piosenki

-         przygotowuje prezent dla rodziców

-         opowiada historyjkę na obrazkach

Tydzień czwarty: Święta tuż-tuż.

Cel główny:

·         Wzmacnianie więzów w rodzinie.

·         Kultywowanie tradycji, zwyczajów rodzinnych związanych ze świętami Bożego Narodzenia.

Cele operacyjne (dziecko):

-         nakrywa do wigilijnego stołu

-         wymienia kilka potraw wigilijnych

-         składa życzenia rówieśnikom i osobom najbliższym

 

Piosenka:   „Mikołaj”

sł.i muz. K. Bożek-Gowik

 

Mikołaj, Mikołaj jedzie samochodem,
bo gdzieś zgubił saneczki w tę mroźną pogodę.
Hu, hu, ha, tralala, co to za Mikołaj?
Hu, hu, ha, tralala, co to za Mikołaj?

Mikołaj, Mikołaj lat ma już bez liku,
a prezenty dziś wiezie dzieciom w bagażniku.
Hu, hu, ha, tralala, co to za Mikołaj?
Hu, hu, ha, tralala, co to za Mikołaj?

         

Wiersz: „Wesoła choinka”

                               T.Kubiak

 

Na gałązce choinkowej
wiszą dwa jabłuszka.
Przy jabłuszku pierwszym – pajac,
przy drugim – kaczuszka

Pajac biały jest jak piekarz,
mąkę ma na brodzie.
A kaczuszka – złota,
Jakby kąpała się w miodzie.

Pajac tańczy, kaczka kwacze –
posłuchajcie sami.
A zajączek tuż, tuż obok
Rusza wąsikami.

 

- Popatrz mamo – woła Krysia

Jak ten pajac skacze!

-A czy słyszysz – mówi mama –

Jak kaczuszka kwacze?

8

 

T

grupa9

Tydzień pierwszy:Zasypało cały świat, nocą śnieżek z nieba spadł

Cele ogólne:

·     Wspieranie dzieci w poznawaniu zimowej przyrody oraz rozpoznawaniu zmian odwracalnych i nieodwracalnych przez inicjowanie zabaw badawczych, eksperymentowanie oraz obserwację;

·  Uświadomienie dzieciom potrzeby dostosowania ubioru do warunków atmosferycznych charakterystycznych dla danej pory roku;

Cele szczegółowe:

·         Dostrzega zjawiska pogodowe charakterystyczne dla zimy, wzbogaca słownictwo związane z tematem.

·         Umie dobrać ubranie do aktualnej pogody i pory roku.

 

Tydzień drugi: Porządkami czas się zająć, zaraz goście przybywają

·         Zapoznanie dzieci z urządzeniami domowymi oraz sposobami bezpiecznego posługiwania się nimi;

·         Rozwijanie poczucia odpowiedzialności oraz wdrażanie dzieci do rozumienia sensu sprzątania przez wspólne wykonywanie określonych prac (sprzątanie po posiłkach, porządkowanie półek itd.);

Cele szczegółowe:

·      wie, jak należy umiejętnie i bezpiecznie korzystać z urządzeń technicznych znajdujących się w gospodarstwie domowym.

·         Rozumie sens sprzątania, dba o porządek w sali.

 

Tydzień trzeci: W całym domu pachnie lasem, bo już święta są za pasem

·       Zapoznanie dzieci ze świąteczną tradycją w Polsce (rozwijanie w dzieciach potrzeby szanowania zwyczajów religijnych i ludowych kultywowanych w Polsce oraz uwrażliwienie na potrzeby innych ludzi, uświadomienie  i różnicowanie potrzeb materialnych i niematerialnych);

·    Zachęcanie do radosnego muzykowania i śpiewania piosenek z uwzględnieniem rytmu, tempa muzycznego, wysokości dźwięku oraz zmiany dynamiki muzyki;

Cele szczegółowe:

·          Dostrzega piękno tradycji i zwyczajów świątecznych.

·         Śpiewa poznane piosenki o tematyce świątecznej

 

Tydzień czwarty: Zimowe zabawy

Cele ogólne:

·     Poszerzanie wiedzy na temat zimowych zabaw oraz wdrażanie dzieci do przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zabaw na śniegu;

·         Wzbogacanie wiedzy na temat zjawisk atmosferycznych i sposobu ich obserwacji i pomiarów.

Cele szczegółowe:

·         Zna zasady bezpieczeństwa podczas zabaw na śniegu i uprawiania sportów zimowych.

·         Zna sposób działania termometru i dokonuje pomiarów temperatury.

 

Piosenka: „Tupu, tup, po śniegu”

Przyszła zima biała,

 Śniegiem posypała,

Zamroziła wodę,

Staw przykryła lodem .

Ref:

 Tupu tup po śniegu,

 Dzyń, dzyń na sankach,

 Skrzypu skrzyp na mrozie,

 Lepimy bałwanka. 

 

 Kraczą głośno wrony:

Marzną nam ogony .

 Mamy pusto w brzuszku,

 Dajcie nam okruszków!

Ref:

Tupu tup po śniegu…

 

Ciepłe rękawiczki ,

I wełniany szalik.

Białej, ostrej zimy,

 Nie boję się wcale.

 Ref :

Tupu tup po śniegu …

 

Wiersz

Prezent dla Mikołaja

A ja się bardzo, bardzo postaram
I zrobię prezent dla Mikołaja.

Zrobię mu szalik piękny i nowy,
Żeby go nosił w noce zimowe.

I żeby nie zmarzł w szyję i w uszy,
Gdy z burej chmury śnieg zacznie prószyć.

Niech się ucieszy Mikołaj Święty,
Tak rzadko ktoś mu daje prezenty.

Dorota Gllener

 

 

 

 

sloneczka-10

 

Jak zmotywować dziecko do nauki?

Zastanów się nad osobowością swojego dziecka. Czy jest elastyczne, czy raczej trudno przystosowuje się do nowych sytuacji? Jak przeżywa sukcesy i porażki? Jak reaguje na rywalizację? Czy lubi nowe wyzwania? Od odpowiedzi na te pytania zależy sposób motywowania młodego człowieka do nowych działań. Jakie twoje dziecko ma słabe i mocne strony, zainteresowania i pasje? Jak szybko zapamiętuje nowe treści? Jak radzi sobie z ocenami nauczycieli? Jak reaguje na zasady i reguły? Czy unika tego, co sprawia mu trudność? Czy umie się skupić na zadaniu? Czy szybko się nudzi? Czy dąży wytrwale do celu? Kiedy najchętniej zabiera się do nauki? Co mu w tym pomaga, co przeszkadza? Znając odpowiedzi na te pytania, zwróć uwagę na to, w jaki sposób komunikujesz się z dzieckiem. Jeśli chcesz mu pomóc, na pewno:

  • nie strasz - "Jeśli nie nauczysz się wiersza, to dostaniesz słabą ocenę i twoja nauczycielka będzie na ciebie zła. Zobaczysz!";
  • nie oceniaj i nie karaj - "Ponieważ bazgrolisz w zeszycie, nie pojedziesz w niedzielę na urodziny do Pauliny";
  • nie nagradzaj - "Dostaniesz rower na koniec roku, jeśli będziesz mieć świadectwo z czerwonym paskiem" (kiedy perspektywa otrzymania nagrody jest zbyt odległa, sama nagroda traci na wartości);
  • nie porównuj - "Kasia to dopiero dobrze się uczy, mógłbyś brać z niej przykład";
  • nie stawaj zawsze po stronie nauczyciela czy wychowawcy - "Gdybyś się nauczył, dostałbyś lepszy stopień, za mało się przykładasz, weź się do roboty".

To, jak mówisz do dziecka, jest niezwykle ważne. Warto zmienić swoje nastawienie i zrozumieć, że źródłem osiągnięć, kompetencji i szacunku dla samego siebie nie jest zewnętrzna lecz wewnętrzna motywacja dziecka. Rodzice spodziewają się, że dzieci automatycznie rozwiną w sobie wewnętrzną motywację do nauki, jako bezpośredni rezultat stosowania przez dorosłych kontroli zewnętrznej, na przykład nagradzania czy chwalenia.

Co to jest pochwała?

Pochwała jest słownym komunikatem, który wyraża pozytywną ocenę dziecka, dotyczy jego osiągnięć, zachowania, zalet. Wszystkie te komunikaty są używane zawsze w drugiej osobie liczby pojedynczej. Jeżeli często używasz pochwały, by zmotywować dziecko do czytania, liczenia, odrabiania zadań domowych, grzeczniejszego zachowania, wykonywania różnych aktywności, twoją intencją jest nagrodzić słownie zachowanie, które uważasz za słuszne. Dzieci nadmiernie chwalone szybko uczą się wybierać tylko te rzeczy, które ich zdaniem spodobają się rodzicom. Unikają więc robienia tego, co spotyka się z ich obojętnością. W konsekwencji częste stosowanie pochwał prowadzi do podważania wewnętrznej motywacji dziecka, co może owocować rezygnacją z różnych form działania. Ponadto, w dłuższej perspektywie, kiedy dziecko przyzwyczai się do różnych sposobów nagradzania, ich brak może być odbierany jako dezaprobata, a otrzymywanie wielu pochwał lub nagród może osłabić ich znaczenie. Często także pochwała może nie odpowiadać własnej samoocenie dziecka.

Ukryta myśl

Chwalenie zawsze zawiera tak zwaną "ukrytą myśl". Kiedy mówisz: "Jesteś tak inteligentny, że możesz mieć najlepsze oceny" - ukryta myśl brzmi: "Dlaczego ich nie masz? Czemu się tak mało starasz? Zrób coś z tymi ocenami, nie jestem z ciebie do końca zadowolony". Albo: "Naprawdę bardzo ładnie dzisiaj odrobiłeś lekcje" - ukryta myśl: "Mam nadzieję, że tak już będzie zawsze, wtedy naprawdę będę zadowolona i spokojna". Ukrytą myślą w pochwałach jest również subtelnie wyrażony krytycyzm, który, niestety, czasem jest zalecany jako skuteczny sposób motywowania dzieci. Na przykład:

  • "Aniu, uczysz się znacznie lepiej niż w pierwszym semestrze, ale nadal musisz poświęcić dużo uwagi nauce."
  • "Bardzo ładnie się nauczyłeś tego wiersza. Byłabym jeszcze bardziej zadowolona, gdybyś nauczył się do sprawdzianu z matematyki tak jak prosiłam, ale naprawdę widać, że się starałeś."
  • "Marku, bardzo dobrze, że dostałeś piątkę z matematyki, ale ta trójka z polskiego to chyba wymaga poprawy."
  • "Bardzo ładnie, że odrobiłeś już lekcje Filipie. Jeszcze bardziej byś mi się podobał gdybyś wyszczotkował sobie włosy, ale naprawdę widać, że się starasz."

Czym zastąpić pochwały?

Komunikaty pozytywne typu JA wprowadził w 1964 roku Dr Thomas Gordon. Jest to jasny komunikat, który pokazuje, jak zachowanie dziecka wpływa na ciebie - wysyłającego ten komunikat rodzica. Podczas wszystkich kursów Treningu Skutecznego Rodzica zachęcam, aby rodzice nauczyli się wysyłać właśnie takie komunikaty zamiast "typowych" pochwał. Oto kilka przykładów komunikatów typu JA:

  • "Podoba mi się, że tak starannie odrobiłeś lekcje, naprawdę to doceniam";
  • "Uważam, że jesteś inteligentna, i to jest twoja mocna strona";
  • "Kasiu, doceniam, ile wysiłku włożyłaś w to, aby czytać coraz lepiej, jetem z ciebie dumna";
  • "Marku, ogromnie się cieszę z twojej piątki z matematyki. Moje gratulacje";
  • "Jestem pod wrażeniem, że już odrobiłeś lekcje, Filipie";

W przeciwieństwie do zwykłych pochwał, komunikaty tego typu mówią o tobie, osobie która je sformułowała, nie oceniają dziecka. Aby pozytywne komunikaty były dla dzieci wiarygodne, muszą być uczciwe i prawdziwe, wolne od wszelkich ukrytych podtekstów.


Autor: Violetta Kruczkowska
licencjonowany reprezentant
Gordon Training International w Polsce